(26-10-'12) Van Phoenix tot Paradijsvogel

De Feniks/ Phoenix is de mythische vogel die uit de as herrijst, de Phoenix is een symbool van de transformatie. Bij de start in 2010 heb ik mijn weblog SPhoenixB genoemd met als ondertitel:  
Waarom durf je niet te geloven wat je al heel lang weet? Moet je echt eerst helemaal afbranden voordat je langzaam weer uit de as durft te herrijzen?
Het antwoord is JA.  Kennelijk moest ik eerst helemaal afbranden, langdurige burnouts, voordat ik beetje bij beetje durfde te vertrouwen op wat ik al heel lang wist. Noem het 'oude kennis/ oude wijsheid', noem het 'De Bron'.

Opnieuw kom ik terug op de woorden die mijn moeder op een onbeduidend papiertje achterliet na haar overlijden: Dankbaarheid, Acceptatie, Vertrouwen, Loslaten. Mijn zusje had de alertheid de waarde van deze woorden en dit briefje op zijn waarde te schatten. Zonder haar had ik niet van het bestaan geweten en waren ze aan me voorbij gegaan. Zelf voegde ze de waarde van het leven in het nu eraan toe, leven in het nu en niet in de angst schieten om wat er mogelijk nog komt.

Ik leer dankbaar te zijn voor alles dat ik heb en dat ik ben. Ik leer te accepteren wat op mijn weg komt. Door een lange zoektocht naar wat belangrijk is in het leven heb ik mij weer leren verbinden met de Bron, het Universum. Sommigen noemen dit God of Allah. Ik leer te vertrouwen op het grotere plan. Dat geeft rust en vrede. Rust, omdat ik niet alle verantwoordelijkheid in mijn eentje draag. De dingen gaan zoals ze moeten gaan, of ik dat leuk vind of niet. Vrede omdat ik weet dat ik krijg wat ik nodig heb, dat is niet altijd wat ik denk dat ik nodig heb, maar het is goed zo. De grootste winst is dat ik leer loslaten. Ik besef dat ik mijn hele leven in strijd was met allerlei zaken. Een daarvan is het onvolprezen (!?) UWV. Die strijd holde me uit, ik vocht tegen de bierkaai, en nog niet zo lang geleden kon ik de strijd opgeven. Ik accepteerde zelfs het UWV zoals het kwam. Accepteerde de consequenties. En zie, het UWV blijkt nu mijn grote vriend...

In 2000 schilderde ik een Paradijsvogel. De Paradijsvogel is een tot de verbeelding sprekende vogel, hij staat symbool voor mensen die, vaak tegen de verdrukking in, hun eigen weg gaan. In het schilderij is de Paradijsvogel nog in zichzelf gekeerd, de kleuren zijn aanwezig, maar hij straalt nog niet.
In 2005 ontving ik een boekje met de tekst: 'Voor Saskia, mijn Paradijsvogel. Kom maar uit je kooi en toon je mooie prachtheid aan de wereld.'
Nog niet zo lang geleden kwamen mijn jongste en ik tot de conclusie dat mijn alterego Humble, eigenlijk Saskia zonder Bullshit is. Ontdaan van alle onnodige ballast. Mooi toch.
Zo kwam ik tot het volgende concept: Humble Bird of Paradise.  

Ik heb mijn vrolijkheid en gekkigheid teruggevonden. Ik ben klaar voor wat de toekomst brengt, maar vooral ben ik blij met 'nu'.

(06-10-'12) Klaar voor de volgende stap!

Ik ben klaar met ziekzijn, emotioneel klaar. Het is wat het is en meer niet.
Met mij gaat het goed op het moment. ik leer langzaam om anders in het leven te staan en om anders tegen mijn eigen leven aan te kijken.

Het afscheid van mijn moeder heeft me veel geleerd. Ze had een briefje nagelaten met de woorden:
Dankbaarheid/ acceptatie/ vertrouwen en loslaten.
Die woorden koester ik en ik probeer er naar te leven.
Tegelijk besef ik meer dan ooit dat ik, als enige in ons gezin, nageslacht heb voortgebracht, waardoor de lijn niet ophoudt bij mij, en ik twee geweldige kerels heb die van me houden. Daarnaast is de relatie met mijn lief zo mooi en puur, dat ik niet anders dan dankbaar kan zijn...

Van mijn zusje, die in een chemo-proces zit,  leer ik de waarde van bij de dag leven. Ik zie hoe zij dit doet en niet in de angst probeert te schieten voor wat eventueel nog gaat komen!
Ik besef dat veel stress en zorgen voortkomen uit angst voor wat nog kan gaan komen.
Door in het 'nu' te leven kan ik meer genieten van wat ik heb.
Uiteraard is dat een lang en moeizaam proces maar het helpt me wel om 'nu' een fijner leven te hebben.

Daarnaast lukt het me meestal om de woede om het UWV etc. los te laten, en de dingen te accepteren zoals ze komen.
Het fijne daarvan is dat, hoewel de omstandigheden niet echt veranderen, ik minder stress heb.
De zeven weken met mijn lief waren ook erg helend voor me, hij helpt me met minder stressvol te leven en hij heeft me zo ongelooflijk verwend, dag in dag uit, dat ik me soms wel een koningin voelde.
Op die liefde kan ik nog teren terwijl we uit elkaar zijn.
Ik geloof erg in de kracht van positief denken en dat je daarmee positieve dingen over je afroept. Vertrouwen _ op het grote geheel, het Universum, God, hoe je het wilt noemen.
Dat geeft een zekere rust.
Het werk in het klooster/ verzorgingshuis, ik ben daar gezelschapsdame voor oude, licht demente nonnetjes, geeft veel voldoening. De sfeer is heel prettig.
Ik word daar gewaardeerd zoals ik ben. Het is zo'n liefdevol werk!!! Helaas onbetaald, maar het zij zo.

Zoals je ziet zijn er dingen ten goede aan het veranderen.
Het leven en de dagelijkse beslommeringen worden zoveel makkelijker door acceptatie. Niet dat problemen verdwijnen maar ze worden dragelijker.
Dat vind ik een grote winst!
Zoals je snapt heb ik (wij) nog één gote wens, namelijk dat mijn lief en ik een leven samen in de Gambia kunnen hebben en hopelijk op niet al te lange termijn.
Hoewel het financieel onbereikbaar lijkt ben ik overtuigd dat het gaat gebeuren. (Vertrouwen)

(12-07-'12) Leven is ongezond?

Het lijkt gelukt... een land vol hulpverleners en nu eindelijk een opening voor mijn jongste. Gisteren had hij een gesprek met een hele fijne vrouw waar ik zelf ook mijn reïntegratietraject volg. Hm, ja, it runs in the family!? Het geeft hoop dat hij even wat tips en hier en daar misschien wat hulp kan krijgen om de laatste dingetjes op de rit te krijgen. Verder is hij hartstikke lekker bezig. Ben dus blij.

Mijn zusje hoorde gisteren dat alle onderzoeken te weinig uitsluitsel konden geven, en dus wordt geadviseerd om voor de zekerheid de hardste bestrijding te kiezen, dat houdt in chemo én bestraling. De operatiewond is snel en mooi genezen, hoe tegenstrijdig dat haar lichaam wat dat betreft zo gezond is dat het snel geneest.
Het is wat. Ieder familie heeft volgens mij wel met kanker te maken, vaak zelfs bij meerdere familieleden tegelijk.Wat is er aan de hand? Wat doen we onszelf aan? Vergiftigen we onszelf? Verzieken we ons eigen binnen- en buitenmilieu? Hoeveel weten we nou eigenlijk van ons eigen lijf en van het milieu om ons heen? Zonder een antwoord of een oplossing te hebben zie ik kanker , maar ook andere min of meer onverklaarbare ziektes als een teken aan de wand.

Hoe onnozel kun je zijn als je ziekte alleen als iets lichamelijks ziet? Ik ben zelf net als velen met mij,want dit wordt ons geleerd, zo'n onnozele geweest maar inmiddels leer ik dat alles met alles samenhangt.
Ik ben momenteel het boek De Innerlijke Bevrijding van Arjen Slijp aan het lezen, wat een fascinerend boek. De methode die Arjen Slijp heeft ontwikkeld en die hij De Innerlijke Bevrijding noemt, is heel laagdrempelig. Zo eenvoudig dat je in eerste instantie amper de bijzonderheid ziet. Het gaat over het weghalen van blokkades die ieder mens in het leven opbouwt door het negeren van emoties, emoties die zich wel in het lichaam vestigen. Zwartwit gezegd kunnen onverwerkte emoties en ervaringen doorwoekeren in het lichaam en uiteindelijk ons ziekmaken. Echt een aanrader.

(05-07-'12) Higgs

'We weten dat het zichtbare slechts 4% van het Universum uitmaakt'.
Dit is een van de vele opmerkelijke uitspraken in de documentaire die gisteravond werd uitgezonden naar aanleiding van het -zo goed als bewijs- van het bestaan van het Higgsdeeltje. Het Higgsdeeltje dat ze hebben gevonden met de deeltjesversneller bij het CERN,  het Europees Centrum voor Kernonderzoek in Genève.

Wat is het Higgsdeeltje?
De Britse natuurkundige Peter Higgs heeft berekend dat er een deeltje moet bestaan dat alle andere deeltjes massa geeft. Het is het ontbrekende puzzelstuk in de natuur. Het deeltje, een zogeheten Boson, wordt naar hem vernoemd.  (Bron)

Het is een wetenschappelijk verhaal waarvan ik, en de meesten met mij, de helft niet kan volgen. Neemt niet weg dat het fascinerend is.

Hebben we het hier over het ontstaan van het Universum?
In mijn visie bestaat alles uit energie, en energie is onder andere beweging. Wij, mensen op aarde zijn energie, met een bewegingssnelheid die onze massa compact, dicht maakt. Hierdoor zijn wij tastbaar, hebben we vorm.  Overledenen zijn dezelfde energie maar met een andere bewegingssnelheid waardoor zij minder tastbaar en voor de meesten niet zichtbaar zijn.
Wat bewijst nu het Higgsmodel?
Er werd lang aangenomen dat een vacuum leeg is, maar nu weten we dat dit niet zo is. Een vacuum bestaat uit trillingen, bewegende energie. Wanneer ik het goed heb begrepen zijn de Higgsdeeltjes het begin van massa. Wanneer de snelheid van de bewegende energie hoog genoeg is , vandaar de 27km lange deeltjesversneller Large Hadron Collider (LHC),  ontstaat een botsing waaruit massa ontstaat.
Higgs-bosonen bepalen dus uiteindelijk wat wij om ons heen zien, van de kleinste levende wezens tot de grootste sterrenstelsels. Het deeltje is een van de bouwstenen van het leven.(Citaat)

Hebben we het hier over het ontstaan van het Universum?
Nee, dat niet, maar we zijn weer een belangrijke stap verder in de zoektocht. Het bewijs van het Higgsdeeltje is weer een basis voor verder onderzoek.
Je kunt je afvragen of de magie van het leven verdwijnt wanneer je de oorsprong van massa kunt verklaren... Ach, wat mij betreft blijft er genoeg magie over. Kijk maar stuk voor stuk naar de betrokken wetenschappers in de documentaire, hun ogen stralen zo'n enthousiasme en gretigheid uit, zoals  kinderen die magie ondergaan.






















In hoeverre verdwijnt de magie wanneer je dingen kunt verklaren?

(23-06-'12) Leven van de wind.

 
Als jong meisje had ik één grote wens: Leven van de wind. Vele jaren later ben ik nog steeds op zoek naar de betekenis van 'leven van de wind'. Het is pas sinds kort dat ik me realiseer dat dit mijn zoektocht is. Volgens de encyclopedie betekent 'leven van de wind', 'Van weinig geld leven'. Dat kan een betekenis zijn, maar dat is niet wat ik zoek.

Er komen langzaamaan een aantal associaties die gevoelsmatig in de goede richting gaan. 
Een van die associaties is met een andere draad die ik in mijn leven begin te ontdekken en heeft met verhalen te maken. Verhalen en Ver- Halen. Niet voor niets noemde ik het boekje waarin ik mijn schilderijen bundelde 'Verhalen', en het boekje met Humble-tekeningen en quotes noemde ik 'Fluisteringen'. Ik deed dat niet bewust en zag het verband pas nadat ik het tweede boekje Fluisteringen had genoemd.

Verhalen in woord en beeld. Verhalen horen, zien, vertellen, schilderen. Verhalen opvangen en doorgeven. Woorden in de wind en woorden op de wind. 

Ik kwam een mooie tekst tegen van Nanda Huneman: Schrijven is een combinatie van  het ploeteren tegen de wind in – eindeloos herschrijven, denken, schrappen, draaien. En van meestromen met de wind  – genieten van wat komt en dan overvallen worden door een geweldige ingeving.

Zo is ook het thema van Oerol dit jaar: De wind voert het woord. Ik lees dit als 'De wind voert het woord mee'. Zoals ik hier boven aangaf  zijn verhalen al aanwezig, rondom ons en in ons, een schrijver hoeft ze alleen maar op te vangen en door te geven.

Een queeste is een zoektocht; in het bijzonder een zoektocht die het karakter heeft van een levenstaak. Een avontuurlijke, lange reis, met helpers en grote hindernissen (natuurfenomenen, monsters en vijanden) zijn standaardingrediënten. Een queeste is vaak een metafoor voor de zoektocht naar wijsheid, die door de zoekers wordt gevonden door de ervaringen die ze tijdens het zoeken opdoen. De vraag wat Leven van de wind voor mij betekent, is mijn queeste.

Een andere asociatie is voor mij met het spirituele. Het verhaal dat ik onder andere met Humble™ wil vertellen is de boodschap van de onvoorwaardelijke Liefde. Een citaat dat ik in dit verband tegenkwam is: De derwisjen geloven dat liefde een projectie is van de essentie van God op het universum. Beginnelingen op het Soefi pad heten Derwisj. Het is waarschijnlijk geen toeval dat ik net terecht ben gekomen in een klooster waar ik me als vrijwilliger heb aangemeld. 
'Wind' kan ook staan voor het geestelijke. Je ziet het niet maar het is er wel.

Tot slot is ook beweging een associatie met mijn queeste. De wind is natuurlijk een beweging, en als ik iets heb geleerd de afgelopen tijd dan is het wel dat beweging genezend is. Misschien vind je het raar maar als ik me slecht voel, down of onrustig, dan probeer ik te bewegen. Alles dat ik doe in huis probeer ik dan dansend te doen en vaak voel ik me dan vanzelf beter (al word ik er soms nog sjacherijniger van!), of ik doe oefeningen. Zo staat het "werveldansen", dat beoefend wordt door de Mevlana sekte in Turkije (Derwisjen), bekend als een van de fysieke methoden om te trachten een spirituele extase (majdhb) en contact met God te bewerkstelligen.

Dit is hoever ik momenteel ben in mijn zoektocht naar de betekenis van het 'Leven van de wind', en naar een mogelijke invulling van die oude wens.