Posts tonen met het label ik ben omdat wij zijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ik ben omdat wij zijn. Alle posts tonen

vrijdag 21 september 2012

(21-09-'12) Samen leven

Vandaag kwam ik onderstaand filmpje tegen. Ik vind het zo ontroerend dat ik het hier wil delen. Hoewel het lang duurt, ruim 46 minuten, is het de moeite waard om er de tijd voor te nemen.


Wat een belangrijke lessen zijn dit. Zouden ons onderwijs, en later onze werksituaties, zo zijn dan zouden we volgens mij veel gezonder in het leven staan.

Veel van de huidige ziektes als burn out, depressie, en andere 'onverklaarbare' ziektes komen voort uit het niet verwerken van emoties en emotionele gebeurtenissen.
Het is belangrijk dat kinderen al vroeg leren om hun emoties te uiten, om naar elkaar en naar zichzelf te leren luisteren. Stil te staan bij de echt belangrijke dingen in het leven. Geluk, verdriet.

Persoonlijk ben ik vooral geraakt door hoe de kinderen omgaan met de dood van de vader van een klasgenootje. Ik was zes toen mijn vader stierf. Ik kan me echt niet herinneren of en hoe daar op school aandacht aan werd besteed, maar voor mijn gevoel was het vooral een kwestie van gewoon doorgaan. Zo snel mogelijk het gewone leven weer oppakken.
Om zo'n verlies een plaatsje te kunnen geven is het belangrijk dat er aandacht aan wordt besteed. Niet op een hele nadrukkelijke of problematische manier, maar vanzelfsprekend, zoals tijdens deze lessen op een Japanse school. Met leeftijdgenootjes die vragen stellen of zoals hier in de video brieven schrijven aan het klasgenootje. Prachtig!

Aandacht voor elkaar, oprechte interesse in en meeleven met elkaar... zo belangrijk...


donderdag 5 juli 2012

(05-07-'12) Je hebt altijd de keuze tussen angst en liefde


Deze video duurt ruim twee uur, en af en toe irriteert wellicht de amerikaanse manier van vertellen, maar persoonlijk vind ik het een boeiend verhaal. Vooral het hoopvolle einde spreekt me uiteraard aan.

Aan het einde wordt Satyagraha even aangehaald:
Satyagraha (Sanskriet: सत्याग्रह satyāgraha) is een filosofie en grondbeginsel ontwikkeld door Mahatma Gandhi, die verband houdt met geweldloze protesten of burgerlijke protesten. Gandhi gebruikte de filosofie tijdens zijn strijd voor een onafhankelijk India en eerder in Zuid-Afrika. Het speelde onder andere een belangrijke rol tijdens de zoutmars, die volgens Gandhi geweldloos moest verlopen. Burgerlijke ongehoorzaamheid en boycots moesten de voornaamste wapens van zijn protestacties vormen.
De term is een samentrekking van satya (Sanskriet voor "waarheid") en Agraha (Sanskriet voor "vasthouden aan"). Satyagraha berust op een aantal basisprincipes:
  1. Geweldloosheid (ahimsa)
  2. Waarheid — waaronder eerlijkheid.
  3. Geen diefstal
  4. Kuisheid
  5. Geen bezittingen
  6. Lichamelijke arbeid
  7. Controle over het verhemelte (uitkijken met wat men zegt)
  8. Geen angst
  9. Gelijk respect voor alle religies
  10. Economische strategieën zoals boycots.
  11. Vrijheid van onaanraakbaarheid.
Onder anderen Nelson Mandela en Martin Luther King lieten zich door Satyagraha inspireren.

In het verlengde hiervan wil ik ook het volgende citaat van Nelson Mandela aanhalen: 
“As I have said, the first thing is to be honest with yourself. You can never have an impact on society if you have not changed yourself... Great peacemakers are all people of integrity, of honesty, but humility.” 

En dan is de cirkel weer rond, we komen terug bij de missie die ik mezelf stel met Humble , namelijk het verspreiden van (de boodschap van) de Onvoorwaardelijke Liefde.